Twee van de opvallendste kenmerken van het gebouw uit 1854 zijn de indrukwekkende neoklassieke gevel en het gebruik van rode Groninger bakstenen.
Na de Tweede Wereldoorlog was de Joodse gemeenschap in Winschoten te klein geworden om het gebouw nog in stand te houden. De synagoge werd kort na de oorlog verkocht aan de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. Daarbij werden enkele wijzigingen in het interieur aangebracht, waaronder het verwijderen van de vrouwengalerij, om de ruimte geschikt te maken voor de gereformeerde eredienst. Het gebouw werd tot 1995 als kerk gebruikt.
Tegenwoordig is de synagoge in privébezit.
JOODSE GEMEENSCHAP WINSCHOTEN
Niet lang na het midden van de achttiende eeuw kwamen de eerste Joden in Winschoten wonen. In de negentiende eeuw groeide de Joodse gemeenschap hier zo sterk dat zij uitgroeide tot de op één na grootste van Nederland. Dat betekende ook dat de synagoge in de Langestraat (gebouwd rond 1797) te klein werd. Daarom werd aan de Bosstraat een nieuwe synagoge gebouwd. In 1854 werd dit nieuwe gebouw ingewijd. Links van de synagoge werd omstreeks 1895 de rabbinaatswoning gebouwd en rond 1900 verrees rechts een kosters-/lerarenwoning met school en slachthuis.
Omstreeks 1900 telde de Joodse gemeenschap van Winschoten bijna 850 zielen en in 1940 nog een kleine 500. Voor de Tweede Wereldoorlog was ongeveer tien procent van de bevolking van Winschoten Joods. Van hen overleefden circa 46 personen de Tweede Wereldoorlog; slechts een handjevol keerde terug uit de concentratiekampen.
